Deze kroniek betreft een wat langere periode dan een jaar. In deze periode vallen vooral belangrijke zaken betreffende het recht op vier weken vakantie met behoud van loon op. Ook in horizontale verhoudingen tussen particulieren heeft dit fundamentele recht gevolgen. Ik begin met zaken met betrekking tot gelijke behandeling, waaronder enkele arresten betreffende gelijke behandeling wegens handicap (zie onder 2). Vervolgens Richtlijn 1999/70/EG: het arrest Diego Porras,[1] waarbij het Hof Spanje verweet geen objectieve reden te kunnen geven voor het verschil in behandeling tussen een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd en de ad-interim overeenkomst (‘contrato de interinidad’) een tijdelijke arbeidsovereenkomst die wordt aangegaan ter vervanging van een andere werknemer, heeft nogal wat gevolgen gehad voor dat land (zie onder 3). Arresten over de uitleg van de herziene raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof zijn ook opvallend. De kroniek sluit af met arresten over reorganisatierecht waaronder overgang van onderneming (zie onder 5).

[1] HvJ EU 14 september 2016, nr. C-596/14, ECLI:EU:C:2016:683.